تک و تنها نشستی تو چادر . زیپ چادر و تا نیمه پایین می کشی که یکدفعه از بیرون سوز سرد و خشکی به صورت و گونه هات می خوره و نوک دماقت یخ می کنه.

از لای زیپ چادر بیرون و نگاه می کنی ، انگار اون دور دست ها چهارشنبه سوری گرفتن ، اما نه این نور چراغ روستاهایی که از دور نور چراغ هاشون مثل آتیش زغال کم و زیاد میشه و سو سو می زنه .

از دور دست ها به اون ها نگاه می کنی ، مثل این می مونه که تو در عرش، پیش خدا هستی و از اون بالا به شهر ها و روستاها نگاه می کنی و اونها اصلا به ذهنشون هم نمی رسه که کسی از اون بالا داره به اونها نگاه می کنه.

زیپ چادر و می بندی و خودت و مثل کرم لوله می کنی تو کیسه خواب گرمت ، بعد به بقل دراز می کشی و سرت و آروم میذارم روی کاپشنت که حالا واست یک متکای نرمه.

جلوی چشمت چراغ گاز کوهنوردیم با اون کپسول کوچیک و شعله سبز و آبیش روشنه. آروم دستم رو بالای شعلش می گیرم و خودم و گرم می کنم ، چه گرمای لذت بخشی . این گرما تو اون سرما و باد شدیدی که بیرون میوزه و کم کم تو چادر رسوخ می کنه ، واقعا لذت داره .

به شعله های آبی و سبز چراغ  خیره میشی، می تونی تو شعله ها ی قشنگ و زیباش که با ورزش باد شدید بیرون و تکانهای شدید چادر می رقصه ، خاطراتت رو به وضوح ببینی ، خاطراتت و مرورم می کنی . تو این حال رادیو هم شروع می کنه به پخش آهنگ بوی عیدی فرهاد. بوی عیدی ، بوی کاغذ رنگی ، بوی ....

بعد از اون پشت سر هم یِک سری آهنگ هایی پخش می کنه که تو دوست داریشون ، انگار که خودت اون ها رو انتخاب کرده باشی.

بعد یکدفعه بادشدید میشه و چادر رو بدجوری تکون میده و باعث میشه چراغ خاموش بشه و همه خاطراتت محو بشن.

یاد دخترک کبریت فروش می افتی و دلت می خواد تموم این روئیاها رو روی کاغذ بیاری تا هیچ وقت فراموش نشن.

دفترچه یادداشتت رو از توی کوله کمریت بیرون میاری. وای که چقدر قشنگه . این دفترچه رو اون بهت هدیه داده. بعد خودکار رو بیرون میاری و سعی می کنی همه اینها ر و بنویسی . ولی خودکارت یخ کرده و نمی نویسه . خودکار و میبری جلوی دهنت و چند بار ها می کنی تا گرم بشه . بعد شروع به نوشتن می کنی . بعد از چند خط نوشتن دوباره خودکارت یخ می کنه و می بری جلوی دهنت و ها می کنی. نوشتن این خاطرات زیر نور کم و سفید چراغ پیشانیت که رو سرت زدی و نورش رو کاغذت می افته چقدر لذت داره.

کم کم انگشتات یخ می کنه ولی چراغ گاز خاموشه ، دخترک کبریت فروش هم دیگه کبریتی نداره...